Art.23. 1. Właściciel lub zarządca budynku poddaje budynki w czasie ich użytkowania okresowej kontroli w zakresie systemu ogrzewania lub systemu klimatyzacji, polegającej na:
1) sprawdzeniu stanu technicznego systemu ogrzewania, z uwzględnieniem efektywności
    energetycznej źródeł ciepła oraz dostosowania ich mocy do potrzeb użytkowych:
    a) co najmniej raz na 5 lat – dla kotłów o nominalnej mocy cieplnej od 20 kW
        do 100 kW,
    b) co najmniej raz na 2 lata – dla kotłów opalanych paliwem ciekłym lub stałym
        o nominalnej mocy cieplnej większej niż 100 kW,
    c) co najmniej raz na 4 lata – dla kotłów opalanych gazem o nominalnej mocy cieplnej
        większej niż 100 kW,
    d) co najmniej raz na 3 lata – dla źródeł ciepła niewymienionych w lit. a–c,
        dostępnych części systemu ogrzewania lub połączonego systemu ogrzewania
        i wentylacji, o sumarycznej nominalnej mocy cieplnej większej niż 70 kW;
2) ocenie efektywności energetycznej, co najmniej raz na 5 lat:
    a) dostępnych części systemu klimatyzacji o nominalnej mocy chłodniczej większej
        niż 12 kW,
    b) połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji o sumarycznej nominalnej mocy
        chłodniczej większej niż 70 kW.        
    2. Kontrola systemu ogrzewania obejmuje ocenę sprawności tego systemu i doboru wielkości źródła ciepła do wymogów grzewczych budynku oraz zdolności systemu ogrzewania do optymalizacji działania.
    3. Nie dokonuje się ponownej kontroli w zakresie oceny doboru wielkości źródła ciepła, w przypadku gdy od czasu przeprowadzenia takiej kontroli nie dokonano zmian w systemie ogrzewania lub połączonym systemie ogrzewania i wentylacji lub zmian w charakterystyce energetycznej budynku.
        4. Kontrola systemu klimatyzacji obejmuje ocenę sprawności tego systemu i doboru jego wielkości do wymogów chłodzenia budynku oraz zdolności systemu klimatyzacji do optymalizacji działania w typowych warunkach jego użytkowania lub eksploatacji.
        5. Nie dokonuje się ponownej kontroli w zakresie oceny doboru wielkości systemu klimatyzacji, w przypadku gdy od czasu przeprowadzenia takiej kontroli nie dokonano zmian w systemie klimatyzacji lub połączonym systemie klimatyzacji i wentylacji lub zmian w charakterystyce energetycznej budynku.
        6. Nie dokonuje się kontroli systemu ogrzewania oraz systemu klimatyzacji w budynkach:
1) mieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania umożliwiające:
    a) stałe monitorowanie elektroniczne dokonujące pomiarów sprawności systemu
        ogrzewania, połączonego systemu ogrzewania i wentylacji, systemu klimatyzacji lub
        połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji i informujące właścicieli lub
        zarządców budynków o spadku sprawności tych systemów i potrzebie ich konserwacji,
        naprawy lub wymiany oraz
    b) skuteczne sterowanie w celu zapewnienia optymalnego wytwarzania, dystrybucji,
        magazynowania i wykorzystywania energii;
2) niemieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania umożliwiające:
    a) stałe monitorowanie, rejestrowanie, analizowanie i dostosowywanie zużycia energii
        oraz
    b) analizę porównawczą efektywności energetycznej budynku, wykrywanie utraty
        efektywności systemów: ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji, przygotowania ciepłej
        wody użytkowej, oświetlenia wbudowanego, automatyki i sterowania, wytwarzania
        energii elektrycznej w budynku, a także informowanie właściciela lub zarządcy
        budynku o możliwościach poprawy efektywności energetycznej, oraz
    c) komunikację, a także interoperacyjność z połączonymi systemami, o których mowa
        w lit. b;
3) wyposażonych w systemy techniczne, o których mowa w pkt 2 lit. b:
    a) objęte umową o poprawę efektywności energetycznej, o której mowa w art. 7 ust. 1
        ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r.
        poz. 2166),
    b) obsługiwane przez operatora urządzeń lub sieci, podlegające monitorowaniu wyników
        przez tego operatora.