§ 34. Kocioł parowy lub cieczowy wyposażony w więcej niż jeden przyrząd wodowskazowy, w przypadku niesprawności jednego z tych przyrządów, może być nadal eksploatowany, pod warunkiem że:
1) bezzwłocznie zostaną podjęte działania mające na celu doprowadzenie do właściwego
    funkcjonowania wszystkich przyrządów wodowskazowych;
2) w instrukcji eksploatacji określono warunki eksploatacji kotła z niesprawnym przyrządem
    wodowskazowym.

        § 35. Kocioł parowy lub cieczowy wyposażony w więcej niż jedno urządzenie zasilające, w przypadku niesprawności jednego z tych urządzeń, może być nadal eksploatowany, pod warunkiem że:
1) bezzwłocznie zostaną podjęte działania mające na celu doprowadzenie do właściwego
    funkcjonowania wszystkich urządzeń zasilających;
2) w instrukcji eksploatacji określono warunki eksploatacji kotła z niesprawnym
    urządzeniem zasilającym.

        § 36. 1. Sterowane zawory bezpieczeństwa kotłów parowych lub cieczowych powinny być sprawdzane w terminach określonych w instrukcji ruchowej zaworów, jednak nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy.
        2. Sprawdzenie zaworów bezpieczeństwa w ruchu przeprowadza się w taki sposób, aby można było sprawdzić prawidłowość działania zaworów głównych oraz poszczególnych obwodów sterujących.

        § 37. 1. Kotły parowe o wydajności pary większej niż 100 t/h obejmuje się programem badań diagnostycznych uzgodnionym z organem właściwej jednostki dozoru technicznego. zakres programu powinien obejmować co najmniej elementy pracujące w warunkach pełzania i elementy, dla których dominującym mechanizmem degradacji jest zmęczenie materiału konstrukcyjnego.
        2. Komory kotłów parowych o wydajności pary większej niż 100 t/h poddaje się rewizji wewnętrznej nie rzadziej niż co:
1) 10 lat - w przypadku temperatury dopuszczalnej TD ≥ 500°C;
2) 15 lat - w przypadku temperatury dopuszczalnej 350°C ≤ TD < 500°C;
3) 20 lat - w przypadku temperatury dopuszczalnej TD < 350°C.
        3. Komory kotłów, o których mowa w ust. 1, o średnicy wewnętrznej nie większej niż 160 mm nie podlegają okresowym rewizjom wewnętrznym.

        § 38. Instrukcja eksploatacji dla kotła parowego lub cieczowego z organicznymi nośnikami ciepła poza danymi określonymi w § 13 ust. 1 zawiera w szczególności wymagania dotyczące:
1) pobierania z kotła próbek organicznego nośnika ciepła w celu przeprowadzania badań;
2) zakresu badań organicznego nośnika ciepła;
3) potrzeby regeneracji lub wymiany organicznego nośnika ciepła.

        § 39. 1. instrukcja eksploatacji dla kotła sodowego poza danymi określonymi w § 13 ust. 1 zawiera w szczególności:
1) wymagania dotyczące uruchamiania instalacji awaryjnego odstawienia kotła sodowego oraz
    częstotliwości i sposobu sprawdzania instalacji;
2) terminy przeprowadzenia pomiarów grubości ścianek rur powierzchni ogrzewalnej
    nie dłuższe niż terminy, o których mowa w ust. 3 i 4.
        2. W odniesieniu do kotła sodowego dodatkowe badanie, o którym mowa w § 21 ust. 2 pkt 3, obejmuje wykonanie pomiarów grubości ścianek rur powierzchni ogrzewalnej. Liczbę i rozmieszczenie punktów pomiaru grubości ścianek uzgadnia się z organem właściwej jednostki dozoru technicznego. Protokół pomiarów grubości ścianek wraz z rysunkami i szkicami powierzchni ogrzewalnej kotła sodowego z naniesionymi punktami pomiaru grubości ścianek dołącza się do dokumentacji kotła sodowego.
        3. Badanie okresowe kotła sodowego obejmuje czynności określone w § 21 ust. 4 oraz pomiary grubości ścianek rur powierzchni ogrzewalnej w miejscach ustalonych przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. Pomiary wykonuje się, licząc od dnia zakończenia badania odbiorczego kotła sodowego:
1) po trzech latach - pierwszy pomiar;
2) po pięciu latach - drugi pomiar.
        4. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, pomiary wykonuje się w zależności od stanu technicznego rur, nie rzadziej niż co dwa lata.
        5. Eksploatujący powiadamia organ właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym odstawieniu kotła sodowego, a po awaryjnym spuście wody zgłasza kocioł do badań doraźnych. zakres badań doraźnych ustala organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

        § 40. 1. Przed rozpaleniem kotła piekarskiego eksploatujący sprawdza stan rur grzejnych w komorze paleniskowej. Kocioł piekarski, w którym wykryto uszkodzenie lub nieszczelność dwóch rur w jednym rzędzie lub pięciu rur ogółem, eksploatujący wyłącza z eksploatacji i powiadamia organ właściwej jednostki dozoru technicznego.
        2. Piec piekarski zbudowany z pętli rur może być eksploatowany, o ile liczba uszkodzeń rur nie przekracza wartości dopuszczalnych określonych w instrukcji eksploatacji.
        3. Przepisów § 34-39 nie stosuje się do kotłów piekarskich.