1. Do celów niniejszego artykułu, art. 15 i załącznika V produkcja
    wodorofluorowęglowodorów oznacza ilość wyprodukowanych wodorofluorowęglowodorów
    pomniejszoną o ilość zniszczoną za pomocą technologii zatwierdzonej przez strony
    Protokołu i o ilość całkowicie zużytą jako substrat do produkcji innych chemikaliów,
    ale z uwzględnieniem wodoro- fluorowęglowodorów powstałych jako produkt uboczny, chyba
    że nie zostały one wychwycone lub że ten produkt uboczny został zniszczony przez
    producenta w ramach procesu produkcyjnego lub po jego zakończeniu lub przekazany
    innemu podmiotowi do zniszczenia. Przy obliczaniu produkcji wodorofluorowęglowodorów
    nie uwzględnia się ilości zregenerowanych wodorofluorowęglowodorów.

2. Produkcja wodorofluorowęglowodorów jest dozwolona w zakresie, w jakim Komisja przyznała
    producentom prawa do produkcji zgodnie z niniejszym artykułem.

3. Przed dniem 1 stycznia 2025 r. Komisja w drodze aktów wykonawczych przyznaje prawa
    do produkcji na podstawie załącznika V producentom, którzy produkowali
    wodorofluorowęglowodory w 2022 r., w oparciu o dane przekazane na podstawie art. 19
    rozporządzenia (UE) nr 517/2014. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
    sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

4. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Komisja może w drodze aktów
    wykonawczych zmienić akty wykonawcze, o których mowa w ust. 3, w celu przyznania
    dodatkowych praw do produkcji producentom, o których mowa w ust. 3, lub wszelkim innym
    podmiotom mającym siedzibę w Unii, o ile nie przekroczono limitów produkcji
    obowiązujących w danym państwie członkowskim na podstawie Protokołu. Te akty
    wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34
    ust. 2.

5. Jeżeli do dnia 1 stycznia 2025 r. nie wejdzie w życie żaden akt wykonawczy, producenci
    mogą nadal produkować wodorofluorowęglowodory bez przyznanych praw do produkcji.
    Wodorofluorowęglowodory wyprodukowane w tym okresie zalicza się na poczet uprawnień
    do produkcji, które zostaną przyznane w przyszłości zgodnie z aktem wykonawczym,
    o którym mowa w ust. 3.

6. Trzy lata po przyjęciu aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 3, a następnie co trzy
    lata Komisja dokonuje przeglądu tych aktów wykonawczych i w razie potrzeby wprowadza
    w nich zmiany, uwzględniając zmiany praw do produkcji na podstawie art. 15 w okresie
    poprzednich trzech lat. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
    sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.