§ 17. Do budowy zbiorników mogą być stosowane:
1) stale,
2) metale nieżelazne,
3) żywice epoksydowe, winyloestrowe i poliestrowe, wzmacniane szklanym lub węglowym
    włóknem, matą lub tkaniną, oraz inne tworzywa sztuczne.

        § 18. 1. Materiały stosowane do budowy zbiorników powinny być wykonane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach lub innych specyfikacjach technicznych uzgodnionych z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, jeżeli zapewniają poziom bezpieczeństwa nie mniejszy niż określony w Polskich Normach.
        2. Materiały stosowane do budowy zbiorników, takie jak stale i metale nieżelazne, powinny być dostarczane przez wytwarzającego te materiały wraz z dokumentem poświadczającym przeprowadzenie ich kontroli odbiorczej i zawierającym wyniki badań.
        3. Dane wytrzymałościowe materiałów powinny być określone w Polskich Normach lub specyfikacjach technicznych, uzgodnionych z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, oraz sprawdzone podczas ich produkcji.
        4. Dane, o których mowa w ust. 3, powinny odpowiadać wartościom określonym w dokumentach kontroli tych materiałów, z tym że wytrzymałość na rozciąganie miedzi w stanie wyżarzonym powinna wynosić co najmniej 200 N/mm, a wydłużenie A10 - nie mniej niż 35%.
        5. Odlewy z metali nieżelaznych powinny być poddane, jeżeli ich kształt na to pozwala, hydraulicznej próbie szczelności. Zastosowane ciśnienie tej próby nie powinno spowodować w najbardziej narażonym miejscu zbiornika naprężeń przekraczających wartość 77% granicy plastyczności w temperaturze 20°C.

        § 19. Materiały stosowane do budowy zbiorników spawanych, zgrzewanych lub lutowanych powinny zapewniać technologiczną podatność do tych połączeń w określonych warunkach technologicznych i gwarantować uzyskanie ustalonych wymagań eksploatacyjnych.

        § 20. Materiały i elementy z tworzyw sztucznych, stosowane do budowy zbiorników, powinny być dostarczane z deklaracją zgodności wytwarzającego materiały i elementy.

        § 21. Materiały dodatkowe stosowane do spajania zbiorników i ich elementów powinny być odpowiednio dobrane i określone w instrukcjach technologicznych, uzgodnionych z organem właściwej jednostki dozoru technicznego.

        § 22. Pomocnicze elementy zbiorników mogą być wykonywane z materiałów określonych przez projektanta. Przy wyborze tych materiałów projektant powinien kierować się względami bezpieczeństwa i niezawodnej pracy zbiornika, a w szczególności:
1) spawalnością, jeżeli elementy pomocnicze mają być spawane do ścianki zbiornika lub
    między sobą,
2) odpornością na działanie czynnika magazynowego w zbiorniku i otaczającej atmosfery,
3) własnościami wytrzymałościowymi i innymi cechami odpowiednimi dla charakteru pracy
    zbiornika.

        § 23. 1. Do wytwarzania zbiorników mogą być stosowane inne materiały niż określone w § 17, jeżeli zostaną zakwalifikowane przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.
        2. W celu zakwalifikowania materiału, o którym mowa w ust. 1, należy przedłożyć informacje dotyczące:
1) przeznaczenia materiału,
2) gatunku materiału, rodzaju wykonywanych z niego wyrobów, metod wytwarzania, zakresów
    wymiarowych, stanu dostawy i parametrów przewidzianej obróbki cieplnej,
3) numeru Polskiej Normy lub warunków technicznych na dany materiał i wykonywane z niego
    wyroby, w których określony jest skład chemiczny i dopuszczalne odchyłki od tego
    składu,
4) wymaganych własności materiału, w tym własności wytrzymałościowych,
5) odporności na korozję lub starzenie,
6) parametrów obróbki plastycznej oraz spajania,
7) normy, na podstawie której przeprowadza się badania własności materiałów, z podaniem
    jej numeru,
8) nazwy i składu materiałów wyjściowych, zgodnie z Polską Normą,
9) rodzaju wystawionego przez wytwórcę dokumentu kontroli.