§ 9. 1. W przypadku SUT wyposażonych w aparaty elektryczne eksploatujący powinien zapewnić wykonywanie:
1) pomiarów rezystancji izolacji:
    a) nie rzadziej niż raz w roku - dla urządzeń pracujących w pomieszczeniach lub
        strefach zagrożonych wybuchem, z wyziewami żrącymi, urządzeń pracujących
        na otwartym powietrzu,
    b) nie rzadziej niż raz na dwa lata - dla urządzeń pracujących w warunkach innych niż
        wymienione w lit. a;
2) pomiarów rezystancji uziemień roboczych, o ile jest to wymagane, oraz skuteczności
    ochrony przeciwporażeniowej:
    a) nie rzadziej niż raz w roku - dla urządzeń pracujących na otwartym powietrzu lub
        w pomieszczeniach bardzo wilgotnych, gorących lub z wyziewami żrącymi,
    b) nie rzadziej niż raz na dwa lata - dla urządzeń pracujących w warunkach innych
        niż wymienione w lit. a.
        2. Niezależnie od pomiarów, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonane także pomiary każdorazowo po wprowadzeniu zmian lub wykonaniu prac w instalacji elektrycznej, przestawieniu i zmontowaniu SUT na nowym miejscu oraz we wszystkich przypadkach, gdy możliwe jest przypuszczenie, że stan izolacji lub ochrony przeciwporażeniowej uległ pogorszeniu lub wystąpiły uszkodzenia.

        § 10. 1. Eksploatujący powinien:
1) użytkować SUT zgodnie z instrukcją techniczną eksploatacji;
2) utrzymywać urządzenie we właściwym stanie technicznym;
3) stosować odpowiednie środki zapewniające bezpieczeństwo eksploatacji SUT;
4) zapewnić właściwą obsługę i konserwację SUT.
        2. Eksploatujący powinien wyposażyć SUT w stanowiskową instrukcję obsługi, dostępną dla osób obsługujących.

        § 11. 1. Eksploatujący SUT dla każdego urządzenia przechowuje księgę rewizyjną i dziennik konserwacji SUT. W przypadku gdy w ciągu technologicznym pracuje kilka urządzeń, księga rewizyjna i dziennik konserwacji powinny być prowadzone oddzielnie dla każdego urządzenia.
        2. Osoby obsługujące i konserwujące SUT powinny:
1) zostać zapoznane przez eksploatującego SUT z instrukcjami dotyczącymi obsługi
    i konserwacji urządzenia;
2) posiadać zaświadczenia kwalifikacyjne, jeżeli jest to wymagane odrębnymi przepisami.
        3. Do obowiązków konserwującego SUT należy w szczególności:
1) przestrzeganie instrukcji obsługi i konserwacji SUT;
2) dokonywanie przeglądów konserwacyjnych SUT, w tym sprawdzanie:
    a) stanu technicznego mechanizmów napędowych, układów hamulcowych oraz cięgien nośnych
        i ich zamocowań,
    b) działania urządzeń zabezpieczających i ograniczników ruchowych,
    c) działania urządzeń sterujących, sygnalizacyjnych i oświetleniowych,
    d) prawidłowości obsługi SUT;
3) przeprowadzanie przeglądów konserwacyjnych co 12 miesięcy, jeżeli w instrukcji obsługi
    i konserwacji nie ustalono innych terminów, w tym dokonywanie oględzin:
    a) stanu konstrukcji nośnej, w szczególności połączeń spawanych, nitowanych
        i rozłącznych,
    b) toru jezdnego SUT,
    c) instalacji ochrony przeciwporażeniowej;
4) bieżące usuwanie usterek i innych nieprawidłowości w działaniu SUT;
5) odnotowywanie z podaniem daty i potwierdzanie podpisem w dzienniku konserwacji wyników
    przeglądów i wykonywanych czynności;
6) bezzwłoczne powiadamianie eksploatującego SUT o nieprawidłowościach, które spowodowały
    konieczność wyłączenia SUT z eksploatacji, i dokonywanie odpowiedniego wpisu
    do dziennika konserwacji.
        4. Konserwujący w ramach przydzielonych czynności może bez uzgodnienia z TDT dokonać wymiany elementów SUT, o ile mają one parametry techniczne i charakterystyki takie jak elementy wymieniane, z uwzględnieniem § 24 ust. 2.
        5. Przeglądy konserwacyjne powinny być wykonywane nie rzadziej niż w terminach określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, o ile wytwórca SUT nie określi inaczej w instrukcji obsługi i konserwacji urządzenia.

        § 12. 1. W przypadku zmian lokalizacji związanej z demontażem i ponownym montażem SUT do obowiązków konserwującego SUT należy:
1) sprawdzenie stanu technicznego mechanizmów napędowych cięgien i ich zamocowań;
2) sprawdzenie zgodności montażu z dokumentacją;
3) sprawdzenie poprawności działania urządzeń zabezpieczających;
4) przeprowadzenie prób ruchowych bez obciążenia i z obciążeniem nominalnym.
        2. Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, konserwujący SUT odnotowuje w dzienniku konserwacji wynik przeprowadzonych czynności.

        § 13. Eksploatacja SUT w pobliżu napowietrznych linii elektroenergetycznych może się odbywać pod warunkiem zachowania minimalnych odległości określonych w przepisach dotyczących tych linii.

        § 14. 1.SUT powinno być eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem określonym przez wytwórcę.
        2. Za zgodą TDT dopuszcza się inne zastosowanie SUT niż określone przez wytwórcę lub w warunkach kolizyjnej lokalizacji.
        3. Eksploatujący, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, powinien przedłożyć i uzgodnić z TDT instrukcję eksploatacji zawierającą co najmniej:
1) szkic sytuacyjny;
2) wskazanie możliwych elementów kolizyjnych;
3) informację o zastosowanych technicznych i organizacyjnych środkach zabezpieczających.
        4. Obsługujący SUT powinien pozostawać w ciągłym kontakcie z osobą kierującą ładunkiem w przypadku, gdy nie może on obserwować całej drogi, jaką pokonuje ładunek.
        5. W przypadku eksploatacji SUT w warunkach kolizyjnej lokalizacji eksploatujący powinien zapewnić środki organizacyjne zapobiegające możliwym kolizjom SUT i ładunku.
        6. W przypadku gdy ładunek ma być podniesiony przez dwa lub więcej SUT, instrukcja, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać procedurę zapewniającą właściwą koordynację pracy współpracujących SUT.

        § 15. Do eksploatującego należy w szczególności odpowiednie dobranie zawiesi z uwzględnieniem rodzaju i wartości przewidywanych obciążeń, miejsc uchwytu, sposobu podwieszania ładunku oraz warunków środowiskowych.

        § 16. Podczas eksploatacji SUT należy także uwzględnić wymagania określone w odrębnych przepisach, dotyczące:
1) torów, na których przewidziana jest eksploatacja żurawi kolejowych i układarek torów
    kolejowych, w tym:
    a) dopuszczalnych obciążeń tych torów,
    b) warunków pracy w pobliżu sieci trakcyjnej,
    c) warunków ochrony przeciwporażeniowej dla danego odcinka torów kolejowych,
    d) ruchu kolejowego na pobliskich torach;
2) urządzeń podwodnych będących elementem torów jezdnych, jak i ruchomych elementów
    nośnych wyciągów statków;
3) zamknięcia torów kolejowych i wyłączenia sieci trakcyjnej spod napięcia w czasie
    użytkowania wypornic, żurawi i korektorów położenia służących do zawieszania
    i regulacji sieci trakcyjnej;
4) ruchu pociągów na torach kolejowych stanowiących strefę działania przeciągarek
    do przemieszczania wagonów po torach kolejowych, oraz ustalenia dotyczące
    współdziałania tych przeciągarek z ciągiem technologicznym, z którym współpracują;
5) obsługi pociągów podczas ich postoju na stacjach kolejowych, na których przewidziane
    jest użycie podnośników do wprowadzania osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich
    z poziomu peronu do wagonów kolejowych;
6) obsługi dźwigników przewidzianych do podnoszenia pojazdów kolejowych z pasażerami.

        § 17. 1. Przed rozpoczęciem pracy osoby obsługujące specjalistyczne urządzenia transportu ciągłego powinny dokonać oględzin i określić:
1) stan techniczny konstrukcji poszczególnych elementów zespołu technologicznego;
2) prawidłowość działania sterowania indywidualnego i centralnego uwzględniającego
    uzależnienia wynikające z pracy danego elementu lub zespołu elementów w ciągu
    transportowym, pozwalającego na bezpieczną eksploatację.
        2. Konstrukcja specjalistycznych urządzeń transportu ciągłego powinna umożliwiać:
1) ustawienie ich w pozycji bezpiecznej w przypadku przerwy w zasilaniu;
2) umocowanie elementu lub zespołu elementów w ciągu transportowym uniemożliwiające
    przemieszczenie go przez wiatr;
3) awaryjne wyłączenie ciągu technologicznego z wyznaczonych miejsc poza stanowiskiem
    sterowniczym;
4) wyłączenie sterowania centralnego i sterowanie ze stanowiska indywidualnego
    dla dokonania korekty położenia, przeprowadzania napraw i badań technicznych;
5) sterowanie z odrębnego stanowiska, w przypadku gdy element ciągu technologicznego
    wykonuje czynności robocze niezwiązane z pracą w tym ciągu technologicznym.
        3. Urządzenia znajdujące się w linii nabrzeża lub przekraczające ją powinny być wyposażone w odpowiednie światła nawigacyjne.
        4. Do konserwującego urządzenia transportu ciągłego należy w szczególności sprawdzenie:
1) działania zintegrowanego systemu uzależnień i blokad oraz działania systemu kaskadowego
    załączania i wyłączania ciągu transportowego;
2) działania poszczególnych urządzeń zabezpieczających przy wyłączonym systemie
    zintegrowanym, w tym:
    a) czujników kontroli ruchu taśmy lub łańcucha,
    b) czujników kontroli spiętrzenia urobku na przesypach,
    c) urządzenia do awaryjnego wyłączania linii na całym jej przebiegu;
3) działania urządzeń sygnalizacyjnych, w tym:
    a) sygnalizacji akustycznej rozruchu,
    b) sygnalizacji świetlnej rozruchu,
    c) identyfikacji uaktywnienia łącznika "STOP";
4) poprawności odwzorowania pracy bądź blokad poszczególnych urządzeń na tablicy
    informacyjnej;
5) stanu technicznego taśm lub łańcuchów wraz z mocowanymi do nich elementami.