Identyfikator | Dz.U.2014.1654 | |
---|---|---|
Data wydania | 2013-01-29 | |
Data publikacji | 2013-02-19 | |
Data wejścia w życie | 2016-01-01 | |
Rodzaj aktu | Rozporządzenie | |
Organ wydający | Minister Środowiska | |
Status | ![]() | |
Ostatnie zmiany | ![]() 2017-06-27 2016-06-30 2015-12-28 2014-11-26 2014-08-26 2013-06-28 2019-10-03 | |
Tabela zmian » |
§ 41. Podstawowym kryterium oceny zagrożenia substancjami promieniotwórczymi, zwanego dalej "zagrożeniem radiacyjnym", jest możliwość:
1) narażenia na wchłonięcie do organizmu krótkożyciowych produktów rozpadu radonu
lub izotopów radu,
2) narażenia zewnętrznego na promieniowanie gamma emitowane przez osady dołowe
i skały górotworu
- przy czym prawdopodobieństwo ich wystąpienia może być wcześniej oszacowane.
§ 42. 1. W podziemnych zakładach górniczych ustala się dwie klasy zagrożenia radiacyjnego.
2. Wyrobisko lub jego część jest przestrzenią, która w podziemnych zakładach górniczych podlega zaliczeniu do jednej z dwóch klas zagrożenia radiacyjnego.
3. Do wyrobisk lub ich części klasy A zalicza się wyrobisko lub jego część zlokalizowane na terenach kontrolowanych w rozumieniu ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 264 i 908 oraz z 2014 r. poz. 587).
4. Do wyrobisk lub ich części klasy B zalicza się wyrobisko lub jego część zlokalizowane na terenach nadzorowanych w rozumieniu ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe.
§ 43. Dokumentacja, w oparciu o którą dokonuje się zaliczenia przestrzeni, o której mowa w § 42 ust. 2, do odpowiedniej klasy zagrożenia radiacyjnego, zawiera:
1) opis przestrzeni i jej przeznaczenie w ciągu technologicznym zakładu górniczego;
2) funkcje wentylacyjne przestrzeni, pełnione w systemie wyrobisk;
3) charakterystykę stanowisk pracy oraz liczbę godzin przepracowanych w ciągu roku
przez pracownika w przestrzeni;
4) charakterystykę podstawowego kryterium oceny zagrożenia radiacyjnego w przestrzeni;
5) wyniki pomiarów dozymetrycznych wykonanych na stanowiskach pracy w przestrzeni;
6) wyniki pomiarów dawek indywidualnych otrzymanych przez pracowników na stanowiskach
pracy w przestrzeni;
7) oszacowanie wniknięcia w ciągu roku substancji promieniotwórczych do organizmu,
z uwzględnieniem rodzaju nuklidów promieniotwórczych, ich aktywności i stężenia,
oraz - tam gdzie jest to właściwe - ich stanu fizycznego i chemicznego;
8) określenie wartości dawki skutecznej, na otrzymanie której w ciągu roku jest
narażony pracownik na stanowisku pracy w przestrzeni;
9) określenie granic proponowanego zaliczenia przestrzeni do odpowiedniej klasy
zagrożenia radiacyjnego, z uzasadnieniem;
10) mapę wyrobiska lub jego części, w skali nie mniejszej niż 1:10 000, które ma zostać
zaliczone do odpowiedniej klasy zagrożenia radiacyjnego.