Zgodnie z art. 9a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub jej obrotem i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązane uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwa pochodzenia energii z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 ustawy, albo uiścić opłatę zastępczą obliczoną w sposób określony w art. 9a ust. 8a ustawy. Świadectwa takie są, zgodnie z art. 9l ust. 1 ustawy, potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji.

Przez kogenerację ustawa nakazuje rozumieć równoczesne wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej lub mechanicznej w trakcie tego samego procesu technologicznego, natomiast kogeneracją wysokosprawną jest wytwarzanie energii elektrycznej lub mechanicznej i ciepła użytkowego w kogeneracji, które zapewnia oszczędność energii pierwotnej zużywanej w:
a) jednostce kogeneracji w wysokości nie mniejszej niż 10 % w porównaniu z wytwarzaniem
    energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach
    sprawności dla wytwarzania rozdzielonego lub
b) jednostce kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej poniżej 1 MW w porównaniu
    z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych
    wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego.

Zakres tego obowiązku zdefiniowany jest w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 10, aktualnie jest to Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 września 2007 r. w sprawie sposobu obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji oraz szczegółowego zakresu obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia tych świadectw, uiszczania opłaty zastępczej i obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji.

• Wróć do spisu.