Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane daje podstawę do wydawania szczegółowych rozporządzeń wykonawczych w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie (zob. art. 7 ustawy).

Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać stacje paliw płynnych, są szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie.

Przez stację paliw płynnych rozporządzenie powyższe rozumie obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić:
- budynek,
- podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych,
- podziemne lub naziemne zbiorniki gazu płynnego,
- odmierzacze,
- instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw
płynnych oraz gazu płynnego,
- instalacje wodno-kanalizacyjne i energetyczne,
- podjazdy i zadaszenia,
- oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy budowie lub przebudowie obiektów budowlanych, przeznaczonych do magazynowania, przeładunku i dystrybucji ropy naftowej oraz produktów naftowych, przy czym nie stanowi przebudowy stacji paliw płynnych:
1) naprawa uszkodzonego zbiornika lub jego elementów, naprawa lub wymiana odcinków
    i elementów rurociągu technologicznego,
2) wymiana stanowiska nalewczego lub odmierzacza paliw płynnych.

W zależności od temperatury zapłonu ropę naftową oraz produkty naftowe, z wyjątkiem gazu płynnego, dzieli się na 3 klasy:
I klasa - ropa naftowa i produkty naftowe o temperaturze zapłonu do 294,15 K (21°C)
II klasa - produkty naftowe o temperaturze zapłonu od 294,15 K (21°C)
             do 328,15 K (55°C)
III klasa - produkty naftowe o temperaturze zapłonu od 328,15 K (55°C)
                do 373,15 K (100°C)

• Wróć do spisu.