Zakup energii elektrycznej wytworzonej w przyłączonych do sieci odnawialnych źródłach energii
Obowiązek
Katalog adresatów | dom maklerski, odbiorca końcowy, odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, sprzedawca z urzędu, towarowy dom maklerski | |
---|---|---|
Podstawa prawna | Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne Artykuł 9a | |
Kategoria | Pozostałe | |
Data wydania | 2002-07-24 | |
Data publikacji | 2002-08-28 | |
Data wejścia w życie | 2003-01-01 | |
Data uchylenia | 2018-07-02 | |
Status | ![]() | |
Ostatnie zmiany | ![]() 2014-05-23 2012-11-09 | |
Tabela zmian » |
Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdujących się w obszarze działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwa energetyczne, które uzyskały koncesje na jej wytwarzanie lub zostały wpisane do rejestru przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego. Zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim roku kalendarzowym.
Ponadto zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski są obowiązani:
1) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
świadectwo pochodzenia, o którym mowa w art. 9e ust. 1 lub w art. 9o
ust. 1, wydane dla energii elektrycznej wytworzonej w źródłach
znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej
lub
2) uiścić opłatę zastępczą, w terminie do 31 marca każdego roku za
poprzedni rok kalendarzowy, obliczoną w sposób określony w ust. 2.
Podmioty, na których spoczywa powyższy obowiązek, zostały zdefiniowane w art. 9a ust. 1a ustawy. Są nimi:
1) odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok
realizacji obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej,
której koszt wyniósł nie mniej niż 3% wartości jego produkcji, a także
złożył stosowne oświadczenie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,
potwierdzające powyższe dane w terminie do dnia 30 listopada roku
poprzedzającego rok realizacji obowiązku; dodać trzeba, iż zgodnie
z definicją zawartą w art. 3 pkt 20e ustawy, przez odbiorcę przemysłowego
należy rozumieć odbiorcę końcowego, którego główną działalnością
gospodarczą jest działalność w zakresie:
a) wydobywania węgla kamiennego lub rud metali nieżelaznych,
b) produkcji wyrobów z drewna oraz korka z wyłączeniem produkcji mebli,
c) produkcji papieru i wyrobów z papieru,
d) produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych,
e) produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych,
f) produkcji szkła i wyrobów ze szkła,
g) produkcji ceramicznych materiałów budowlanych,
h) produkcji metali,
i) produkcji elektrod węglowych i grafitowych, styków i pozostałych
elektrycznych wyrobów węglowych i grafitowych,
j) produkcji żywności.
2) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią
i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym niebędących odbiorcami
przemysłowymi, o których mowa powyżej,
3) odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1,
będący członkiem giełdy towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy
z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2010 r.
Nr 48, poz. 284, z późn. zm.) lub członkiem rynku organizowanego przez
podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu
na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot,
4) towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2
pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych,
innych niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany.
Przez odnawialne źródło energii ustawa nakazuje rozumieć źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, aerotermalną, geotermalną, hydrotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu pochodzącego ze składowisk odpadów, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątków roślinnych i zwierzęcych.
Szczegółowy zakres tego obowiązku zdefiniowany jest w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust 9, aktualnie jest to Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii. W rozporządzeniu tym warto zwrócić w szczególności uwagę na § 15, zgodnie z którym „Obowiązek zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art. 9a ust. 6 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli sprzedawca z urzędu zakupił całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, przyłączonych do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej się na terenie obejmującym obszar działania tego sprzedawcy"
To wymaganie nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza! | Dodaj opinię! |