Jednym z głównych celów ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji jest stworzenie Krajowego systemu bilansowania i prognozowania emisji, zwanego dalej „Krajowym systemem", w ramach którego są gromadzone, przetwarzane, szacowane, prognozowane, bilansowane i zestawiane informacje o emisjach. Zgodnie z art. art. 6 ust. 2 ustawy system ten obejmuje informacje o:
1) wielkościach emisji gazów cieplarnianych i innych substancji wprowadzanych
    do powietrza przez podmioty korzystające ze środowiska,
2) wielkościach produkcji oraz charakterystyce surowców i paliw towarzyszących emisjom,
3) środkach technicznych mających na celu zapobieganie lub ograniczanie emisji,
4) wielkościach emisji zredukowanej i emisji unikniętej w wyniku przedsięwzięć
    realizowanych przez podmioty korzystające ze środowiska oraz terminach osiągnięcia
    tych redukcji,
5) planowanych terminach uruchomienia nowych przedsięwzięć oraz wielkości emisji gazów
    cieplarnianych i innych substancji wprowadzanych do powietrza z tych przedsięwzięć,
6) aktywnościach związanych z prowadzeniem działalności przemysłowej, transportem,
    rolnictwem, leśnictwem i usługami,
7) prognozach zmian aktywności dla poszczególnych sektorów gospodarki.

Informacje powyższe gromadzi się w Krajowej bazie o emisjach gazów cieplarnianych i innych substancji, zwanej dalej "Krajową bazą", którą prowadzi Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami, zwany dalej „Krajowym ośrodkiem" (art. 6 ust. 3-4). Dodać trzeba, iż wykonywanie zadań Krajowego ośrodka powierzono Instytutowi Ochrony Środowiska w Warszawie (art. 4).

• Wróć do spisu.