Nowe zasady uczestnictwa w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych zostały określone w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Ustawa ta odnosi się zarówno do kończącego się obecnie okresu rozliczeniowego 2008-2012 oraz do nowego ośmioletniego okresu rozliczeniowego 2013-2020, przy czym zasady funkcjonowania systemu handlu emisjami w obu tych okresach zasadniczo różnią się od siebie.

Jednym z podmiotów zobowiązanych do uczestnictwa w systemie handlu uprawnieniami do emisji jest prowadzący instalację objętą systemem. Wykaz instalacji objętych systemem oraz wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych instalacji w poszczególnych okresach rozliczeniowych zawiera załącznik do ustawy:

- Cześć A załącznika - instalacje objęte systemem w okresie 2008-2012,

- Część B załącznika - instalacje objęte systemem od 1 stycznia 2013 r.

Dodać trzeba, iż w nowym okresie rozliczeniowym, rozpoczynającym się od 1 stycznia 2013 roku, została zwiększona zarówno liczba instalacji objętych systemem, jak i wprowadzono do systemu dodatkowe gazy cieplarniane, emitowane z instalacji – oprócz dwutlenku węgla (CO₂), gazami tymi są podtlenek azotu (N₂O) oraz perfluorowęglowodory (PFCs).

Aby móc uczestniczyć w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, prowadzący instalację jest obowiązany uzyskać zezwolenie (zob. art. 40 ustawy), rozumiane jako decyzję administracyjną zezwalającą na emisję gazów cieplarnianych z instalacji objętej systemem i określającej obowiązki prowadzącego instalację w zakresie monitorowania.

• Wróć do spisu.