Nowe zasady uczestnictwa w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych zostały określone w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Ustawa ta odnosi się zarówno do kończącego się obecnie okresu rozliczeniowego 2008-2012 oraz do nowego ośmioletniego okresu rozliczeniowego 2013-2020, przy czym zasady funkcjonowania systemu handlu emisjami w obu tych okresach zasadniczo różnią się od siebie.

Podmiotom uczestniczącym w systemie przydzielane są uprawnienia do emisji, przez które rozumieć należy uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO₂), które służy do rozliczania wielkości emisji w ramach systemu i którym można rozporządzać na zasadach określonych w ustawie.

Zgodnie z ustawą uprawnienia do emisji są przyznawane następującym podmiotom:

1)    prowadzącym instalację objętą systemem – wykaz instalacji objętych systemem oraz
    wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych instalacji w poszczególnych
    okresach rozliczeniowych zawiera załącznik do ustawy:

    - Cześć A załącznika - instalacje objęte systemem w okresie 2008-2012,
    
    - Część B załącznika - instalacje objęte systemem od 1 stycznia 2013 r.

2)    operatorom statków powietrznych wykonującym operacje lotnicze – warunki objęcia
    systemem operatorów statków powietrznych oraz wykonywanych operacji lotniczych
    wymieniono w art. 2 ustawy.

Dodać trzeba, iż w nowym okresie rozliczeniowym, rozpoczynającym się od 1 stycznia 2013 roku, została zwiększona zarówno liczba instalacji objętych systemem, jak i wprowadzono do systemu dodatkowe gazy cieplarniane, emitowane z instalacji – oprócz dwutlenku węgla (CO₂), gazami tymi są podtlenek azotu (N₂O) oraz perfluorowęglowodory (PFC_s).
    

• Wróć do spisu.